अधिक यंत्रे लावूनही लोखंडी पत्र्यांचे उत्पादन का वाढत नाही
अद्ययावत
लोखंडी पत्रे कमी पडल्यावर निर्मिती यंत्रे वाढवणे स्वाभाविक आहे. पण त्यांना पुरेसे लोखंडी ठोकळे मिळाले तरच त्याचा उपयोग होतो. वितळवणाऱ्या यंत्रांपर्यंतही पुरेसे धातुक प्रत्यक्ष पोहोचले पाहिजे. यंत्रांची क्षमता, येणारा पुरवठा, सामायिक पट्ट्यांची क्षमता आणि उत्पादन बाहेर पडण्याचा मार्ग हे मिळून परिणाम ठरवतात. उरलेली उत्पादनरेषा वाढवण्याआधी आवश्यक प्रवाह वाहून नेऊ न शकणारा टप्पा शोधा.
पत्र्यांपासून धातुकापर्यंत उलटे गणित करा
या प्रमाणित प्रक्रियेत एक वितळवणारे यंत्र मिनिटाला 30 एकके धातुक वापरून 30 ठोकळे बनवते. एक निर्मिती यंत्र 30 ठोकळे वापरून मिनिटाला 20 पत्रे बनवते. त्यामुळे प्रत्येक पत्र्यासाठी 1.5 ठोकळे आणि 1.5 एकके धातुक लागते. मागील दोन्ही टप्प्यांचा आवश्यक प्रवाह काढण्यासाठी अपेक्षित पत्र्यांचा दर 1.5 ने गुणा. धातुक आणि पत्र्यांची थेट तुलना हे रूपांतर वगळते.
मिनिटाला 80 पत्र्यांच्या उद्दिष्टासाठी मिनिटाला 120 ठोकळे आणि 120 एकके धातुक लागते. चार वितळवणारी यंत्रे ठोकळे पुरवू शकतात आणि चार निर्मिती यंत्रे पत्रे बनवू शकतात. हे क्षमतेचे गणित आहे. यंत्रे बसवल्याने प्रत्येकाला आवश्यक सामग्री मिळते किंवा त्याचा बाहेर जाणारा मार्ग मोकळा राहतो हे सिद्ध होत नाही.
81 चे उद्दिष्ट यंत्रांची संख्या का बदलते
यंत्रांचा वेग समान 100% ठेवून नियोजन केले तर पुढील पत्र्यासाठी मोठी मांडणी लागते. 81 च्या उद्दिष्टाला मिनिटाला 121.5 एकके धातुक आणि 121.5 ठोकळे लागतात, जे चार वितळवणाऱ्या यंत्रांच्या 120 ठोकळ्यांच्या क्षमतेपेक्षा जास्त आहे. चार निर्मिती यंत्रेही मिनिटाला फक्त 80 पत्रे बनवतात. आवश्यक यंत्रसंख्या पुढील पूर्णांकापर्यंत वाढवून घेतल्यास पाच वितळवणारी आणि पाच निर्मिती यंत्रे मिळतात.
ही मांडणी नेहमी मिनिटाला 100 पत्रे बनवत नाही. फक्त 121.5 एकके धातुक आले तर पुरवठ्यावर आधारित मर्यादा 81 पत्रे आहे. 150 एकके धातुक आणि पुरेशी वाहतूक असल्यास बसवलेली प्रक्रिया 100 च्या क्षमतामर्यादेपर्यंत पोहोचू शकते. उद्दिष्टासाठीचा पुरवठा आणि सर्व यंत्रे सतत चालवण्यासाठीचा पुरवठा वेगळा ठेवा. थांबून वाट पाहणारी यंत्रे चुकीच्या संख्येपेक्षा निवडलेला पुरवठादर दाखवू शकतात.
पुरेसा बाहेर जाणारा पट्टा आधीचा अडथळा लपवू शकतो
समजा प्रत्येक टप्पा मिनिटाला 120 वस्तू वाहून नेणारा एक सामायिक पट्टा वापरतो. बाहेर पडणाऱ्या 81 पत्र्यांचे उद्दिष्ट त्यावर मावते. पण धातुक आणि ठोकळ्यांच्या टप्प्यांना प्रत्येकी मिनिटाला 121.5 वस्तू वाहून न्यायच्या आहेत. आधीच्या कोणत्याही टप्प्यातील 120 ची मर्यादा प्रमाणित प्रक्रियेला मिनिटाला 80 पत्र्यांवर मर्यादित करते. फक्त बाहेर जाणारा पट्टा सुधारणे ही मर्यादा कायम ठेवते.
आवश्यक सामायिक भागांवर 270 वस्तूंचा पट्टा वापरल्याने या उद्दिष्टाचा वाहतुकीचा अडथळा दूर होतो. त्याने अधिक धातुक तयार होत नाही. पुरवठा 120 राहिला तर पत्र्यांची मर्यादा 80 राहते. पुरवठा आणि वाहतूक हे वेगळे बदल आहेत. 150 एकके धातुक, पुरेशी वाहतूक आणि प्रत्येक टप्प्यात पाच यंत्रे असल्यास बसवलेली क्षमता मिनिटाला 100 पत्रे होते. ही स्थिर अवस्थेची गणिती मर्यादा आहे, एखाद्या कारखान्याचे मोजमाप किंवा हमी नाही.
उपयुक्त क्रमाने उत्पादनरेषा तपासा
आधी आवश्यक धातुकप्रवाहाची तुलना या प्रक्रियेत प्रत्यक्ष येणाऱ्या धातुकाशी करा. मार्ग इतर वापरकर्त्यांनाही पुरवठा करत असेल तर खाणयंत्राची क्षमता पुरेसा पुरावा नाही. मग वितळवणाऱ्या आणि निर्मिती यंत्रांची संख्या स्वतंत्रपणे तपासा. छोट्या जोडांसह वाहतुकीचे सर्व सामायिक भाग पाहा. पट्ट्याचा बहुतेक भाग बदलल्याने मार्गात उरलेला धीमा भाग जात नाही.
फाट्यांनंतरचा पुरवठाही तपासा. एकूण येणारी सामग्री पुरेशी आहे म्हणून प्रत्येक यंत्राला पुरेशी सामग्री मिळते असे सिद्ध होत नाही. उत्पादनाचा बाहेर पडणारा मार्ग आणि पुढील साठवण किंवा वापर पाहा. भरलेल्या बाहेर जाणाऱ्या मार्गामुळे थांबलेल्या निर्मिती यंत्राला ठोकळ्यांची वाट पाहणाऱ्या यंत्रापेक्षा वेगळी सुधारणा लागते. शेवटी वीजखंड आणि सुरुवातीचा काळ स्थिर उत्पादनापासून वेगळा करा.
तपासणी आणि विस्तारासाठी प्रक्रिया मांडा
संकल्पनात्मक मांडणीत धातुक येणे, वितळवणे, ठोकळे पाठवणे, पत्रे बनवणे आणि पत्रे बाहेर जाणे असा क्रम असतो. टप्पे वेगळे ठेवा आणि मुख्य वाहतूकमार्ग स्पष्ट करा. त्यामुळे रिकामे प्रवेश आणि सामग्री साचणारे बाहेर जाणारे भाग शोधणे सोपे होते. अतिरिक्त यंत्रांसोबत वाहतूक सुधारणा किंवा स्वतंत्र पुरवठामार्गासाठीही जागा ठेवा.
हे प्रक्रियारेखाटनाचे तत्त्व आहे, पाया मोजून पडताळलेला बांधकाम आराखडा नाही. उपलब्ध जागा, उभे जोड आणि इतर रेषांना होणारा अडथळा खेळात तपासावा लागतो. उत्पादन उद्दिष्ट बदलल्यावर कोणता टप्पा बदलावा हे शोधणे हा हेतू आहे.
बदलानंतर निकाल तपासा
कारखाना बदलण्यापूर्वी उद्दिष्ट, येणारे धातुक, पट्ट्यांची क्षमता आणि यंत्रसंख्या नोंदवा. ओळखलेली एक मर्यादा सुधारा आणि सामग्री यंत्रांपर्यंत पोहोचून प्रक्रिया स्थिर झाल्यावर रेषा पाहा. बाहेर पडणारे उत्पादन गणिती मर्यादेपेक्षा कमी राहिले तर नियोजित क्षमता पुन्हा वाढवण्याआधी सामग्रीची प्रतीक्षा, बंद झालेला बाहेर जाणारा मार्ग आणि वीज तपासा. साठ्यातील अल्पकालीन बदल मिनिटाला स्थिर उत्पादन सिद्ध करत नाही.
आवश्यक धातुक पोहोचते का, प्रत्येक टप्पा आवश्यक प्रवाह वाहून नेतो का आणि बसवलेली यंत्रे त्याचे पत्र्यांत रूपांतर करतात का हे मुख्य प्रश्न आहेत. या क्रमाने उत्तरे दिल्यास निदान न करता यंत्रे वाढवण्याऐवजी योग्य सुधारणा निवडता येते. पर्यायी पाककृती, वेगातील बदल, उत्पादन वृद्धी आणि सानुकूल गुणकांसाठी त्यांच्या अटींनुसार नवे गणित आवश्यक आहे.