Dlaczego dodatkowe maszyny nie zwiększają produkcji żelaznych płyt

Licz od płyt wstecz do rudy

W rozpatrywanym standardowym procesie jeden piec hutniczy zużywa 30 jednostek rudy na minutę i wytwarza 30 sztab na minutę. Jeden konstruktor zużywa 30 sztab i wytwarza 20 płyt na minutę. Każda płyta wymaga więc 1,5 sztaby i 1,5 jednostki rudy. Pomnóż docelowe tempo płyt przez 1,5, aby znaleźć wymagany przepływ przez oba wcześniejsze etapy. Bezpośrednie porównanie liczby jednostek rudy z liczbą płyt pomija tę przemianę.

Cel 80 płyt na minutę wymaga 120 sztab i 120 jednostek rudy na minutę. Cztery piece hutnicze mogą dostarczyć te sztaby, a cztery konstruktory wytworzyć płyty. To obliczenia wydajności. Zainstalowanie maszyn nie dowodzi, że każda otrzymuje wejściowy materiał ani że jej wyjście pozostaje drożne.

Dlaczego cel 81 zmienia liczbę maszyn

Następna płyta wymaga większej instalacji, gdy maszyny planuje się przy niezmienionej prędkości 100%. Cel 81 potrzebuje 121,5 jednostki rudy i 121,5 sztaby na minutę, ponad wydajność 120 sztab czterech pieców. Cztery konstruktory również kończą na 80 płytach na minutę. Zaokrąglenie wymaganych liczb maszyn w górę daje pięć pieców hutniczych i pięć konstruktorów.

Taka instalacja nie zawsze wytwarza 100 płyt na minutę. Jeśli dociera tylko 121,5 jednostki rudy, limit wynikający z dostaw wynosi 81 płyt. Przy 150 jednostkach rudy i wystarczającym transporcie zainstalowany proces może osiągnąć limit wydajności 100. Oddziel dostawy wymagane dla celu od tych, które utrzymują każdą maszynę w ciągłej pracy. Oczekiwanie maszyn może odzwierciedlać wybrane tempo dostaw, a nie błędną liczbę maszyn.

Wystarczająca taśma wyjściowa może ukrywać wcześniejsze ograniczenie

Załóżmy, że każdy etap korzysta z jednej wspólnej taśmy o przepustowości 120 przedmiotów na minutę. Cel wyjścia wynoszący 81 płyt mieści się na niej. Etapy rudy i sztab muszą jednak przenosić po 121,5 przedmiotu na minutę. Limit 120 w dowolnym wcześniejszym etapie ogranicza standardowy proces do 80 płyt na minutę. Ulepszenie samej taśmy wyjściowej pozostawia ten limit.

Taśma o przepustowości 270 przedmiotów na wymaganych wspólnych odcinkach usuwa ograniczenie transportu dla tego celu. Nie tworzy dodatkowej rudy. Jeśli dopływ pozostaje 120, limit płyt pozostaje 80. Dostawy i transport to osobne zmiany. Przy 150 jednostkach rudy, odpowiednim transporcie i pięciu maszynach na każdym etapie zainstalowana wydajność osiąga 100 płyt na minutę. To obliczony limit stanu ustalonego, nie pomiar ani obietnica dla konkretnej fabryki.

Sprawdzaj linię w użytecznej kolejności

Najpierw porównaj wymagane tempo rudy z rudą rzeczywiście docierającą do tego procesu. Wydajność koparki nie jest wystarczającym dowodem, jeśli trasa zasila także innych odbiorców. Następnie sprawdź osobno liczbę pieców hutniczych i konstruktorów. Potem obejrzyj każdy wspólny odcinek transportu, również krótkie połączenia. Wymiana większości taśmy nie usuwa wolniejszego odcinka pozostawionego na trasie.

Sprawdź także dostarczanie po rozgałęzieniach. Wystarczające łączne wejście nie dowodzi, że każda maszyna otrzymuje dość materiału. Obejrzyj wyjście produktu oraz późniejsze magazynowanie lub zużycie. Konstruktor zatrzymany przez pełne wyjście wymaga innej poprawki niż konstruktor czekający na sztaby. Na koniec odróżnij przerwy w zasilaniu i rozruch od stabilnej produkcji.

Rozmieść proces z myślą o kontroli i rozbudowie

Schemat koncepcyjny prowadzi przez wejście rudy, wytapianie, przesył sztab, produkcję płyt i ich wyjście. Oddziel etapy i zapewnij czytelność głównych tras przesyłu. Ułatwi to znalezienie pustych wejść i gromadzących się wyjść. Oprócz miejsca na dodatkowe maszyny zostaw przestrzeń na ulepszenia transportu lub osobną trasę dostaw.

To zasada schematu procesu, nie plan z potwierdzonymi wymiarami fundamentów. Dostępną przestrzeń, połączenia pionowe i kolizje z innymi liniami trzeba sprawdzić w grze. Celem jest wskazanie etapu wymagającego zmiany po zmianie celu produkcji.

Sprawdź wynik po zmianie

Przed zmianą fabryki zapisz cel, docierającą rudę, przepustowość taśm i liczbę maszyn. Popraw jedno rozpoznane ograniczenie, a następnie obserwuj linię, gdy materiał dotrze do maszyn i proces się ustabilizuje. Jeśli wyjście pozostaje poniżej obliczonego limitu, przed kolejnym zwiększeniem planowanej wydajności sprawdź oczekiwanie na wejście, zablokowane wyjście i zasilanie. Krótka zmiana zapasów nie potwierdza stabilnego tempa produkcji na minutę.